“เมื่อครั้งที่พ่อเสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพ มีคนเข้าใจพ่อน้อยมาก สิ่งที่พ่อจะเปิดเผยต่อไปนี้ เพื่อส่งต่อให้แก่มนุษยชาติ ก็จะปะทะกับความไม่เข้าใจและอคติของโลกเช่นกัน

พ่อขอให้ลูกเก็บรักษาจดหมายเหล่านี้ไว้นานเท่าที่จำเป็น — เป็นปี เป็นทศวรรษ — จนกว่าสังคมจะก้าวหน้าพอที่จะยอมรับสิ่งที่พ่อจะอธิบายข้างล่างนี้

มีแรงอย่างหนึ่งที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ซึ่งจนถึงบัดนี้วิทยาศาสตร์ยังไม่พบคำอธิบายอย่างเป็นทางการ เป็นแรงที่รวมและกำกับแรงอื่นทั้งหมดไว้ และอยู่เบื้องหลังทุกปรากฏการณ์ที่ทำงานอยู่ในจักรวาล ทว่าเรายังไม่เคยระบุมันได้

แรงสากลนั้นคือความรัก

เมื่อเหล่านักวิทยาศาสตร์ค้นหาทฤษฎีเอกภาพของจักรวาล พวกเขาลืมแรงที่มองไม่เห็นซึ่งทรงพลังที่สุด

• ความรักคือแสง เพราะมันส่องสว่างทั้งผู้ให้และผู้รับ
• ความรักคือแรงโน้มถ่วง เพราะมันทำให้คนบางคนรู้สึกถูกดึงดูดเข้าหากัน
• ความรักคือพลัง เพราะมันทวีสิ่งที่ดีที่สุดในตัวเรา และไม่ปล่อยให้มนุษยชาติดับสูญไปด้วยความเห็นแก่ตัวอันมืดบอด

ความรักคลี่คลายและเผยให้เห็น เพราะความรักเราจึงมีชีวิตและตายจาก ความรักคือพระเจ้า และพระเจ้าคือความรัก

แรงนี้อธิบายทุกสิ่งและให้ความหมายแก่ชีวิต มันคือตัวแปรที่เรามองข้ามมานานเกินไป…

E = mc² → E = ความรัก × c²

หากเราต้องการให้เผ่าพันธุ์ของเราอยู่รอด หากเราจะพบความหมายของชีวิต หากเราต้องการช่วยโลกใบนี้ ความรักคือคำตอบเดียวเท่านั้น

เมื่อใดที่เราเรียนรู้ที่จะให้และรับพลังงานสากลนี้ ลีเซิร์ลที่รัก เมื่อนั้นเราจะได้ยืนยันว่าความรักเอาชนะทุกสิ่ง

พ่อเสียใจอย่างยิ่งที่ไม่อาจบอกสิ่งที่อยู่ในใจออกมาได้ บางทีอาจสายเกินไปที่จะขอโทษ แต่ในเมื่อเวลาเป็นสิ่งสัมพัทธ์ พ่อจำเป็นต้องบอกลูกว่าพ่อรักลูก — และเพราะลูก พ่อจึงไปถึงคำตอบสุดท้ายนั้น”

— พ่อของลูก
Albert Einstein